Tomasz Makowski to zawodnik, który ma na swoim koncie tytuł mistrza świata WKA w Muay Thai. Wielokrotny Międzynarodowy Zawodowy Mistrz Polski K1. Wielokrotny mistrz Polski w kick boxingu w formule FULL CONTACT, LOW-KICK, K1 i MUAY THAI.

 

Kolejny zawodnik zasługujący na uwagę, to Kroczewski Piotr – pięciokrotny Mistrz Polski Full-Contact i Zawodowy Mistrz Europy federacji WKA.

 

 

Paweł „Wergi” Jędrzejczyk

Jeden z czołowych, jeśli nie najlepszy obecnie polski zawodnik tajskiego boksu. Na koncie podopiecznego Janusza Janowskiego znajdowały się już liczne tytuły, był na przykład czterokrotnym zawodowym mistrzem świata K1 Rules & Muay Thai organizacji WKN. Ostatnie zwycięstwo prestiżowej organizacji WKA - PRO w kategorii do 81kg, jest z pewnością jednym z najcenniejszych w jego karierze. Biorąc pod uwagę najnowszą wygraną i ścisłą współpracę WKA - PRO z Glory, a także wysokie ambicje zawodnika klubu Puncher Wrocław, być może można się spodziewać walk Pawła w tamtejszych ringach.

 



MAREK PIOTROWSKI

Swoją karierę sportową rozpoczynał jako bardzo młody adept jujutsu, z czasem zainteresował się karate kyokushin. W 1984 r. zdobył w tej dyscyplinie mistrzostwo Polski juniorów. W 1985 r. powtórzył ten sukces w kategorii seniorów. W karate stoczył 13 oficjalnych pojedynków, wszystkie wygrał. W lipcu 1993 r. stał się posiadaczem czarnego pasa (1 dan). Z początkiem 1987 r. rozpoczął uprawiać kick-boxing w formule full contact, mimo że dyscyplina ta była wówczas w Polsce zakazana. 11 października 1987 r. zdobył w Monachium amatorskie mistrzostwo świata w kategorii wagowej do 81 kg. Tego samego roku wygrał również mistrzostwo Polski, a na Węgrzech Puchar Świata, zostając uznanym za najlepszego zawodnika turnieju. W 1988 r. zdecydował się na wyjazd do USA, aby rozpocząć karierę zawodową. W październiku stoczył swoją pierwszą walkę. W Rockford znokautował Boba Handegana w 4. rundzie. 19 sierpnia 1989 r. w swej piątej walce za Oceanem zwyciężył jednogłośnie na punkty dotychczas niepokonanego Ricka „The Jet” Roufusa i zdobył zawodowe mistrzostwo Stanów Zjednoczonych organizacji PKC. Do jego nazwiska przylgnął również ringowy przydomek Punisher. 4 listopada 1989 r. w Chicago pokonał Dona „The Dragon” Wilsona i został zawodowym mistrzem świata organizacji ISKA, PKC i FFKA. Do 1991 r. stoczył sześć pojedynków, pokonując między innymi Boba „The Thunder” Thurmana oraz renomowanego Marka Longo. Był do tego momentu niepokonanym zawodnikiem na zawodowym ringu, legitymującym się bilansem 29-0-0 (19 KO). 22 czerwca 1991 r., pomimo problemów osobistych, stoczył rewanżowy pojedynek z Rickiem Roufusem, który przegrał w drugiej rundzie przez nokaut. Po tej porażce rozpoczął w lutym karierę w boksie zawodowym, wygrywając pierwszą walkę przed czasem w 4. rundzie. Następnie do 1992 r., chcąc odzyskać utracony tytuł MŚ, stoczył kilka walk w kickboxingu, wszystkie wygrywając. W lipcu 1992 r. zdobył tytuł mistrza Ameryki Północnej wygrywając z Kanadyjczykiem Conradem Pla. 22 listopada 1992 r. stanął w Paryżu do pojedynku z wielokrotnym mistrzem Holendrem Robem Kamanem (zwanym także „Mr. Low-Kick”; 98 wygranych walk, 78 KO.) w formule low-kick. Przegrał przez TKO w siódmej rundzie po niezwykle dramatycznym boju. Po tej porażce raz jeszcze stanął do walki o utracone tytuły. Przez następne lata szukał szansy na rewanż z Kamanem i Roufusem, ale nigdy jej nie dostał. 22 czerwca 1993 r. pokonał w Montrealu przez TKO Michaela McDonalda. W tym samym roku zwyciężył Mike’a Winklejohna, zdobywając tytuł mistrz świata ISKA w formule oriental rules (odmiana dopuszczająca low-kick i uderzenia kolanem). W grudniu 1995 r. stoczył swoje ostatnie starcie w kickboxingu. W Krakowie pokonał Włocha Stefano Tomiazzo, zdobywając pas mistrza świata organizacji WKA i unifikując wszystkie światowe tytuły w full-contact. Tym samym stał się posiadaczem wszystkich najważniejszych pasów mistrzowskich: ISKA, KICK, PKC, WAKO-PRO, FFKA, WKA - PRO i TBC. Równolegle ze startami w kickboxingu Piotrowski kontynuował karierę zawodowego boksera, staczając od 1992 do 1996 r. w sumie 21 pojedynków w wadze półciężkiej. Wygrał wszystkie. Zawodową karierę zakończył 13 grudnia 1996 r. w Hanowerze wygraną walką bokserską. W 1997 r. dostał propozycję walki o zawodowe mistrzostwo świata w boksie organizacji IBF z Reggie Johnsonem, lecz ze względu na kłopoty zdrowotne musiał zrezygnować. W 2002 r. powrócił do Polski. W 1987 r. dostał nagrodę „Syrenki” od miesięcznika Sportowiec za największą niespodziankę sportową roku. Był trzykrotnie wybierany do pierwszej dziesiątki najlepszych sportowców w Polsce w plebiscycie Przeglądu Sportowego (1987, 1989, 1990), dwukrotnie zajmując 2 pozycję. Prestiżowy magazyn Fighter, klasyfikując najlepszych kickbokserów lat 80., umieścił Piotrowskiego w wadze do 172 funtów (tj. 78 kg) na drugim miejscu. Dwukrotnie, w latach 1989 i 1994, został uznany przez amerykańskich fachowców kickboxerem roku. Został także wybrany przez amerykańską prasę jednym z dwóch najlepszych fighterów lat 90. 20 listopada 2009 r. został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za swoje osiągnięcia sportowe i pracę społeczną.

W 2012 roku uroczyście podczas zawodowej gali w Świebodzicach prezes WKA - Polska Paul Martin przyznał Markowi Piotrowskiemu "Honorowe Członkostwo WKA", którym może się poszczycić tylko garstka ludzi na całym świecie.

 

Zbigniew Sołtys - zawodowy Mistrz Europy WKA.

 

Dariusz Jung

Polski kick-bokser, czterokrotny mistrz Polski, dwukrotny mistrz Europy zawodowców ISKA, trzykrotny mistrz świata zawodowców ISKA, IKKC, WKA. Karierę sportową rozpoczynał w wieku 13 lat od karate Kyokushin. Po trzech latach zainteresował się kick-boxingiem, przy czym dla udoskonalenia technik ręcznych równolegle rozpoczął trening bokserski. Jednym z jego trenerów był Jacek Drela.

 

 

Marcin Różalski

Jako amator był wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski i Europy. W 2004 roku rozpoczął zawodowe starty w formule K-1. 18 grudnia 2004 roku, w swoim debiucie na turnieju K-1 MAX Spain 2004, który odbył się w hiszpańskiej Guadalajarze, wygrał przez TKO z zawodnikiem gospodarzy Damianem Garcią. Następny turniej K-1, w którym Różalski startował odbył się w Budapeszcie na gali K-1 European League 2006. W 2006 roku wygrał pojedynek na gali K-1 Fighting Network RIGA w Rydze. Pokonał wtedy Białorusina Andreja Zurawkowa przez decyzję sędziowską.

3 marca 2007 roku, podczas gali Angels of Fire w Płocku zdobył zawodowe mistrzostwo świata federacji ISKA (oriental/K-1 rules). W walce o tytuł pokonał przez techniczny nokaut Turka Yahayę Gulaya[2]. 8 marca 2008 roku (Angels of Fire III) zdobył także zawodowe mistrzostwo świata WKA - PRO (K-1 rules). Tym razem pokonał po 5 rundach przez decyzję sędziów obrońcę tytułu, reprezentującego Szwajcarię Mitata Tahirsylaja. W maju 2009 roku po raz pierwszy wystąpił w oficjalnym turnieju prestiżowej organizacji K-1, zaliczanym do cyklu World GP − K-1 World Grand Prix 2009 w Łodzi. 

 

 

Rafał Petertil

Zawodowy Mistrz Świata K1 WKA - PRO(2008), Zawodowy Mistrz Europy w Kickboxingu WAKO (2002), Zawodowy Mistrz Polski w K1 (2009) Wielokrotny medalista i reprezentant Polski na Mistrzostwach Świata, Europy, Polski w Kickboxingu i Teakwondo. Dwukrotnie nagrodzony przez Ministra Sportu medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe. Mgr Wychowania Fizycznego AWF Wrocław. Uczestnik szkoleń i seminariów w najlepszych klubach Europy i Tajlandii. Współpracuje z profesorem fizjologii Markiem Zatoniem AWF Wrocław w zakresie przygotowania motorycznego oraz z dr Socjologii Ryszardem Botwiną w zakresie treningu mentalnego i psychologii sportowej.

Frenky "The Flash" Pawlak

W młodości był dobrym skoczkiem i biegaczem narciarskim, ale w wieku 20 lat rozpoczął karierę w sportach walki w Wiedniu w Austrii. W 1995 roku zdobył pierwszy tytuł mistrza świata w organizacji WPKC. Do tego dołożył jeszcze dziesięć tytułów w tym te z liczącej się organizacji WKA - PRO. Dodatkowo trzy razy zdobył tytuł Mistrza Europy i dwa razy pas Mistrza Austrii.

Ostatnią walkę stoczył na własnej ziemi z Wendell'em Roche z Holandii o tytuł mistrza świata federacji WKA - PRO.